وابستگی


وابستگی به طور کلی می‌تواند هر نوع رنج و آشفتگی باشد که از تمرکز ما بر نیازها و رفتار دیگران ناشی می‌شود و یا به نوعی در ارتباط با نیازها و رفتار دیگران است. وقتی که ما تمام توجه خود را بیش از اندازه بر دنیای خارج از خود متمرکز کنیم؛ تماس خودبا آنچه درونمان می‌گذرد را از دست می‌دهیم. یعنی تماس با باورهایمان، فکرها، احساس‌ها، تصمیم‌ها، انتخاب‌ها، تجربه‌ها خواسته‌ها، نیازها، هیجان‌ها و... در حالت وابستگی، ما معتقد هستیم چیزی در خارج از خود ما، شادی و خوشبختی، آرامش و کمال را برایمان به ارمغان می‌آورد و این باعث می‌شود خود را فراموش کنیم


این خودفراموشی و تمرکز بر دنیای بیرون، ممکن است بطور موقتی به ما احساسی لذتبخش ببخشد و از دردهای درونی ما کم کند. اما این کاهش رنج و افزایش لذت، کاذب و موقتی خواهد بود و نمی‌ارزد که ما از خود حقیقی‌مان فاصله بگیریم. اما برخی در این دنیای آرامبخش موقتی می‌مانند اگر چه پر از رنج و درد و ترس از جدایی نیز می‌باشد. هر چه ما نسبت به خودمان نا آگاه‌تر شویم به دیگران وابسته تر خواهیم شد. وابستگی معمولا ریشه هایی در کودکی دارد. آن زمان که ما برای محافظت از خویشتن در برابر فشارهای دنیای بیرون به دیگران می‌چسبیم؛ وقتی که برای خشنود ساختن والدین یا بزرگترها، خود حقیقی پرشور ما پنهان می‌شود و خود دروغین و وابسته‌ای جای آن را می‌گیرد


برای بهبودی و رهایی از رنج ناشی از وابستگی، در ابتدا باید به ناتوانی خود در مورد اداره و کنترل دیگران پی ببریم. ما در مورد اداره و کنترل اعتقادات، باورها، افکار، احساس‌ها، تصمیم‌ها انتخاب‌ها و رفتارهای دیگران ناتوانیم. این را باید پذیرفت اما در عوض ما صاحب اختیار خود هستیم و بر روی باورها، افکار، احساسات، تصمیم‌ها و انتخابهای خودمان تسلط داریم. آگاهی و به دنبال آن مسئولیت پذیری به شما اختیار و قدرت انتخاب می‌بخشد تا خود ارزشمندتان را وابسته به دیگران نکنید.


در وابستگی سالم، فرد علاوه بر حفظ استقلال فردی خود به دیگران نیز علاقمند و دلبسته است. اگر خود واقعی‌امان را حفظ کنیم می‌توانیم روابط سالم و رضایتبخشی داشته باشیم. روابط سالم از وابستگی سالم و استقلال سالم تشکیل شده است. این مطلب ادامه دارد. با ما همراه باشید

/ 5 نظر / 17 بازدید
allchiz

چجوری عکــس بچه رو گذاشتی؟